İnsanın vazîfe-i asliyesi , nihâyetsiz makāsıda müteveccih vezâifini görüp , acz ve fakr ve kusûrunu ubûdiyet sûretinde i‘lân etmek ve küllî nazarıyla mevcûdâtın tesbîhâtını müşâhede ederek şehâdet etmek ve ni‘metler içinde imdâdât-ı Rahmâniyeyi görüp şükretmek ve masnûâtta kudret-i Rabbâniyenin mu‘cizâtını temâşâ ederek nazar-ı ibretle tefekkür etmektir.